Цыстра — старадаўні струнны шчыпковы музычны інструмент. Па форме нагадвае сучасную паўавальную мандаліну. Мае 5-12 парных струн (хораў). Была распаўсюджана ў Германіі, Італіі і іншых краінах Заходняй Еўропы ў XV — пачатку XIX стст. (асабліва ў гарадскім асяроддзі ў канцы XVIII — пачатку XIX стст.). Спецыфічнай разнавіднасцю цыстры ў Еўропе другой паловы XVIII — першай паловы XIX стст. была англійская гітара. Разнавіднасці цыстры — вялікая басовая, тэнаровая, малая.
Калі лютня, складаная ў гульні, была даступная толькі музыкам-прафесіяналам, то менш дарагая цыстра, зручнейшая па памеры і простая для навучання, больш падыходзіла для аматараў. Яна характарызуецца сваімі дэкамі - дошчачкамі з перпендыкулярнымі корпусу бакамі, плоскім дном і калковай скрынкай у форме сярпа.
Існавалі цыстры розных формаў, у якія былі ўнесены ўсе новаўвядзенні лютні. Да таго, як з'явілася гітара, існавалі інструменты-гібрыды, такія як цыстра-тэорба, і ўсякага роду "жахлівыя лютні".
